مفهوم ایثار در زمرۀ اثرگذارترین ارزش‌هایی است که دوام روابط اجتماعی را تضمین می‌کند. با این وجود، تحلیل‌های متفاوت و گاه متناقضی که از آن صورت گرفته، سبب شده است که فهم آن با ابهاماتی روبه‌رو شود. لذا تأمل و تدقیق در شناخت واقعی معنای آن، امری ضروری است که پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و مبتنی بر روش مرور نظام‌مند منابع و تحلیل استنتاجی به بررسی ریشه‌شناسی لغوی و تبیین معنایی«ایثار اجتماعی» پرداخته است. داده‌های حاصل از پژوهش نشان می‌دهد مفاهیمی مانند«دیگری» و «رابطه»، از مقدمات اصلی تحقق ایثار به شمار می‌رود که از ریشۀ اَثَر به معنای مقدم داشتن دیگری بر خود، با سازۀ اصلی ایثار قرآنی پیوند معنایی وثیقی دارد و این ارزش در شکل خاصی از رابطه من با دیگری شکل می‌گیرد. بر این اساس، واژۀ ایثار، معنای اجتماعی بودن را در خود دارا بوده و جعل مفهوم «اجتماعی» در کنار «ایثار»، جعل مناسبی به شمار نمی رود.